សត្វពីងពាងនឹងសត្វពង្រូល

 សត្វពីងពាងជាសត្វពិសដ៍ខ្លាំងក្លា ហើយជាសត្វមានជើងវែងៗហើយចេះបញ្ចេញសរសៃឆ្មារពីគូទ័ព្ធត្រដាងប្រទាក់ជាក្រឡាសំបុក      យើងភាគច្រើនហៅថា មង ក៍បាន ។

ហើយតោងនៅត្រង់ពាក់កណ្តាលសំបុកចាំចាប់សត្វល្អិតមានរុយជាដើមដែលមកប៉ចំសំបុកវាជាប់នឹងមងនោះជាណីវា សំបុកពីងពាង គឺពីងពាងពាក់មង សរសៃពីងពាង ។
ពីងពាងខ្មួលខ្មាញ ជាសំណាញ់ចិញ្ចឹមអាត្មាសុីសត្វតូចៗធ្វើជាអាហារ សុីតែសត្វណាដែលសំណាញ់របស់វា ។
ពាក្យពិតវែងស្លែង បញ្ជោរនោះឯង គេតែងត្រូវការមិនស្តីត្រូវគិត កុំជ្រុលវាចា រើសរកពាក្យណា ឲ្យល្មមសឹមស្តី  ។ កាចជ្រុលនឹងថ្វាលស់ ពោលពាក្យមិនស្មោះ ចំពោះប្រុសស្រី កាយវាចាចិត្ត មិនដោយគប្បី នឹងអាប់សេរី ដោយពាក្យទ្រគោះ ។ ទោះខឹងក្តីណា​ ត្រូវកាន់វាចា ស្រទន់ពីរោះ កុំឆាប់ក្រោធក្រេវ កុំឆាប់ប្រឈ្លោះ កុំប្រើពាក្យប្រជ្រួស នាំអាប់ដល់ខ្លួប្រាណ ។
សត្វពង្រូលជាសត្វលាកមុខ គួរឲ្យចាំទុក ប្លែកជាសត្វធម្មតា កាលដែលជួបព្រានព្រៃ រួញលាក់ភក្រ្តា គ្មានរត់ទៅណាបាន ឲ្យព្រានព្រៃចាប់បានក្មេងណាលាក់មុខ ត្រូវបានទាយទុកថា ពុំចំណាន បីដូចពង្រូល គេចាប់ពុំខានចូលសិស្សគ្រប់ប្រាណ កុំលាក់មុខឡើយ។ ។
ផលកើតជាផើង មាត់ធំសាច់ស្តើងសម្រាប់ប្រើការបានគ្រប់
បែបយ៉ាងតាមចិត្តអ្នកប្រាថ្នា រូបផើងនេះណា ប្រើការច្រើនមុខ ។
ផុតផែនផូរផង់ រៀនចេះព្រោះចង់ រៀនត្រង់ព្រោះគ្រូ ចង់ចៀសផ្លូវល្ងង់ ត្រូវរៀនគិតគូរ រៀនចេះដោធូរ ព្រោះគ្រូហ្វឹកហ្វឺន ។

ដកស្រង់ចេះពីសៀវភៅកុមារដ្ឋាន